maandag 6 januari 2014

Duurzaamheidscertificatie van vaste biomassa voor energiedoeleinden: niets moet, alles mag.

Sinds kort is er een nieuwe publikatie van AgentschapNL beschikbaar: Duurzaamheids- certificatie van vaste biomassa voor energiedoeleinden. bit.ly/1l6xFCP.  Dit is een uitgebreide Nederlandse samenvatting van het Handbook Sustainability Certification of Solid Biomass, deze is hier te vinden:  http://t.co/lky2emZX5A. 

Dit document geeft een overzicht van de huidige stand van zaken en mogelijkheden voor producenten, handelaren en gebruikers van vaste biomassa voor bio-energieopwekking om een duurzaamheidslabel te voeren, inclusief een overzicht van de 9 bekendste certificatieschema's. 

Het is wel een beetje opmerkelijk dat deze materie geen wettelijke basis heeft en die voorlopig ook niet krijgt. De EU-RED, de Europese Richtlijn Hernieuwbare Energie 2009/28/EC, specificeert duurzaamheidseisen voor transport biobrandstoffen en voor bioliquids (voor elektriciteit, warmte en koeling). Op dit moment zijn deze duurzaamheidseisen niet van toepassing op vaste biomassa en biogas, die worden gebruikt voor elektriciteit en/of warmteproductie en een wettelijk Europees kader is niet te verwachten tot in of na 2015, vanwege de aankomende Europese verkiezingen in 2014. 


In Nederland is vooruitlopend op de vorderingen in Europees verband in het najaar van 2013 afgesproken in het Energieakkoord dat er voor bijstook van biomassa duurzaamheidscriteria gaan komen, welke vergelijkbaar zullen zijn met de NTA 8080 en moeten ook criteria bevatten omtrent carbon debt, ILUC en duurzaam bosbeheer. Eind 2014 moet duidelijkheid zijn over de inhoud en in 2015 zou dat tot implementatie kunnen leiden. Over de andere vormen dan bijstook wordt niet gesproken in het Energieakkoord en hiervoor is zodoende nog geen Nederlandse ambitie neergelegd.

Als je nu al wel het goede voorbeeld wil geven en jezelf laat certificeren, is het goed te beseffen dat er een oerwoud aan mogelijkheden is, welke diverse directe (geld) en indirecte kosten met zich meebrengen en momenteel vooral indirecte opbrengsten (feel good ervaring) hebben. De 9 beschreven schema's dekken de meeste ‘gebruikelijke’ duurzaamheidsprincipes, met uitzondering van de broeikasgasbalans en de competitie met lokale voedselvoorziening. Verder zijn er verschillen in bescherming van de carbon stocks. 

Naast het feit dat alleen Green Gold Label (GGL) andere schema's erkend, is het interessant te zien dat de spelregels voor certificatie blijkbaar altijd nog ruimte laat voor de mening en de interpretatie van de auditor. Dat betekent dat de kwaliteit van de eisen op papier ook afhankelijk is van hoe er in de praktijk mee wordt omgegaan. De bureaucratie, kostenstroom en dat afnemers niet vragen om een keurmerk, is de reden waarom in 2013 een groot aantal bosbeheerders het keurmerk FSC de rug toe keerden. 

Een wettelijke basis en één Europees keurmerk of label zijn een basis voor het slagen van de duurzaamheidscertificatie van vaste biomassa voor energie- en ook biobased doeleinden.

Deze blogpost is overgenomen door Energieoverheid.nl met de titel: Column Peter de Laat: Certificatie biomassa kan en moet beter. Link:  bit.ly/1df3nvV


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

2SPACE.NET